Obóz PCK w Garczynie 2006

Taki obóz to wbrew pozorom nic strasznego...

Musi być on czymś naprawdę fajnym i musi dawać ludziom coś więcej, bo przecież nie jeździlibyśmy na niego już od dziewięciu lat... nieprawda?

Ja jestem chyba najlepszym przykładem na to, jak może on wciągnąć ludzi i jak można się przywiązać do obozowiczów, bo byłam na obozie po raz czwarty... to chyba rekord :).

W przyszłym roku powstanie kolejny blog z cyklu... zadanie liderskie Ani i Kamili, ale będzie troszkę inny i mamy na jego przygotowanie rok, gdyż będzie poświęcony dziesięciu latom obozowania- w przyszłym roku jubileuszowy, dziesiąty obóz:).

Jeśli ktoś nie wie jeszcze czym jest taki obóz, to zapraszamy za rok... albo na warsztaty o których info ukaże się za jakiś czas... są one takim mini mini obozem... i to nie jest to samo... taka namiastka zaledwie, bo aby poznać atmosferę obozu, trzeba na niego pojechać :)

Obóz organizowany jest przez Zarząd Rejonowy PCK w Pruszczu Gdańskim i Grupę Ratownictwa Medycznego w Wejherowie.

Cały wyjazd, w tym roku 13 dniowy, poświęcony jest nauce pierwszej pomocy. Czyli rzeczy nader praktycznej i potrzebnej.

Nie, nie bójcie się, to nie jest takie straszne. Oczywiście większość czasu to zajęcia i ćwiczenia z kursu, ale nie tylko to. Mamy również czas na aktywny odpoczynek- kajaki, łódki... różne zabawy i gry.

Liczba uczestników jest różna, w tym roku było na trzydzieścioro uczestników oraz 4 osoby z kadry- POZDRAWIAMY KARDĘ :D. Taka mała grupka pozwala się bliżej poznać i zżyć.

A co się dzieje na spotkaniach poobozowych... ojojojo.... nie widzieliśmy się 3 dni a radości było co nie miara.

Na obozie mamy trzy stopnie:

- ratowniczy (kurs 50 h z zakresu pierwszej pomocy)

- instruktorski (kurs 60 h: przyspieszony kurs pierwszej pomocy oraz kurs instruktorski)

- liderski (? h : kurs instruktorski i kurs liderski)

Podział, kto idzie do której grupy odbywa się pierwszego dnia... dzieje się to na mocy :) egzaminu początkowego teoretycznego oraz praktycznego. :) Wyniki decydują o tym, kto idzie do której grupy :).

I tak następnego dnia możemy rozpocząć zajęcia w grupach.

Liderzy przygotowują zajęcia dla ratowników, a instruktorzy w tym czasie przypominają sobie zagadnienia z kursu rozszerzonego. Po południu, instruktorzy przejmują piecze nad ratownikami i organizują im ćwiczenia, a liderzy mają zajęcia instruktorskie... w tym roku odrobinek zmodyfikowane ;-) ->było bardzo fajnie. Pod wieczór spotykamy sie na wspólnych zabawach...

Tak przebiega nam dzień przez pierwszy tydzień obozowy, aż do momentu, gdy ratownikami rano zajmują się instruktorzy, a liderzy w tym czasie mają zajęcia liderskie, a popołudniu przygotowują zajęcia dla ratowników, a instruktorzy mają zajęcia instruktorskie.

W między czasie trafiają się czasem jakieś żaglówki czy kajaki... :)

W tym roku rozkład uczestników w grupach był następujący:

• ratownicy- 18 osób

• instruktorzy- 10 osób

• liderzy- 2 osoby

• oraz 4 dziewczyny w kadrze (Kasia P., Kasia L., Karolina i Martyna)

I właśnie w ilości osób był największy problem...dwie liderki musiałyby same przygotowywać zajęcia a potem ćwiczenia dla 18 ratowników... ciężkie zadanie... na szczęście była pomoc... najpierw Kasia P. i Karolina, a potem Martyna i Kasia L.. Ale przygotowanie ćwiczeń dla18 osób w 4 osoby to i tak nie lada wyczyn... na szczęście w drugim tygodniu odwiedzali nas ludzie, którzy na obozie byli w zeszłym roku i ćwiczenia udało się przeprowadzić!

Każdy dzień rozpoczynamy od „apelu” i odśpiewania hymnu czerwonokrzyskiego. Następnie śniadanko i do roboty!

Inną ciekawostka z życia Garczyna może być to, że w pierwszą niedziele obozu (bo były dwie) mieliśmy tzw. Scenki nocne, czyli ćwiczenia gdy jest już ciemno... i trzeba pracować z latareczką... bardzo fajne :)

Cały kurs kończy się egzaminem końcowym, który przesądza o tym czy zaliczyliśmy kurs na wymagane minimum 80% czy nie. W tym roku wszystkim sie udało. GRATULUJE!!! :)

Egzamin odbywa się dzień przed wyjazdem... tym razem była to druga niedziela obozu... Wyglądało to tak:

Dzień wcześniej podzieliliśmy sie na dwie grupy... po 15 osób. Każda grupa na osobności ustala jakie przypadki będą pozorowane na scenkach następnego dnia. I w dniu kolejnym rano:

wszyscy piszemy test teoretyczny

następnie jedna grupa przygotowuje egzamin praktyczny dla drugiej,

po egzaminie do obiadu odbywają się zaliczenia z reanimacji dorosłego, dziecka i niemowlaka

po obiedzie grupa druga przygotowuje egzamin dla grupy pierwszej

po egzaminie odbywa sie kontynuacja egzaminy z reanimacji

w między czasie instruktorzy wymknęli się w celu napisania egzaminu instruktorskiego.

Po wszystkich egzaminach i kolacji zwykłej, niby wszyscy mieli już wolne i zostało tylko przygotowanie do Uroczystej Kolacji Końcowej- taka tradycja, że przygotowujemy coś specjalnego do jedzenia... w tym roku był sernik na zimno... dziękujemy Aguś, sałatka owocowa... dziękujemy Oli... oraz ryż z jabłkami... no no no nie pogadasz... dziękujemy wszystkim! :D Jednak zanim doszło do kolacji liderki musiały jeszcze napisać dwa testy... liderski i instruktorski... oj dużo tego było, ale kto jak kto, my dałyśmy rade :)!

Na kolacji kończymy wykupywanie fantów, kończymy zabawę z Sekretnego Przyjaciela... i dowiadujemy się jakie są wyniki egzaminy końcowego :) :) a dalej to juz tylko zabawa, tańczenie i pogaduchy.

Dzień ostatnio to pakowanie się sprzątanie i wyjazd, ale już niedługo zobaczymy się ponownie już za 3 dni :D spotkanie poobozowe numer 1!

komentarze (55) | dodaj komentarz